Een dikke week na zijn 18de verjaardag zal de Gribaldi x Balzflug-zoon op de laatste dag van het Belgisch Kampioenschap dressuur zijn allerlaatste ereronde lopen. Op dat moment zal iedere Belgische dressuurliefhebber zich nog goed de editie van net een jaar geleden herinneren. Toen schreven de Belgische dressuurruiters geschiedenis door de allereerste Nations Cup georganiseerd op Belgische bodem, te winnen. Eén van de combinaties die hier mee voor zorgden was Domien Michiels met Intermezzo vh Meerdaalhof.
Door hun prestaties verschenen ze talloze keren in EquiTime. Toen ze in 2024 de wereldbekermanche in Göteborg wonnen, haalden ze de cover van EquiTime.
In de database van de FEI moeten we terug gaan tot april 2016 om hun eerste CDI prestatie te vinden. Op deze CDI3* van Mariakalnok (HUN) werd het duo in de Inter I Kür meteen derde. De CDI-W Lyon 2025 werd hun laatste FEI-competitie. Een snelle optelsom brengt het totaal op meer dan 100 gereden FEI-proeven. Mét dezelfde ruiter en dezelfde eigenaar, die tevens ook de fokker is, een heel bijzonder gegeven.
Zonder ruiter geen paardensport, zonder paard geen ruiter, zonder fokker geen paard. De roots blijken telkens weer bepalend voor de toekomst van een paard, dus geven we Marc Steeno, fokker, eigenaar, sponsor van Intermezzo, het woord, en vragen we hem om van bij het begin te beginnen.
‘We hebben al heel wat paarden gefokt. Intermezzo’s geboorte was niet specialer dan een andere geboorte, anders zou ik dat nog weten. Het was een zeer groot hengstenveulen met zeer lange oren. Hij groeide op met enkele leuke veulens waaronder It’s a Krack vh Mdh (Krack C x Ferro) en Idefix vh Mdh (Clinton x Darco). Toen ze 3 waren, ben ik met deze hengsten naar de BWP Hengstenkeuring in Moorsele gereden. Idefix heeft zich voor de eerste bezichtiging gekwetst en kon al naar huis. De twee anderen mochten blijven, maar gingen niet door naar de rijproef. Intermezzo liep goed, maar was nog veulenachtig en dus op dat moment niet goed genoeg. Wij maakten hem zadelmak, maar hij was en bleef te jeugdig om ermee aan de slag te gaan. Tot op een dag Diana Bottger bij ons op stal was en Intermezzo zag. Ze vroeg of zei hem mocht meenemen en trainen in haar nieuwe aquatrainer. Wij hadden daar geen ervaring mee en twee dagen later hebben we Intermezzo naar Chaumont Gistoux gebracht op training. Ik heb toen bewust enkele maanden niet achter hem gevraagd, tot op een dag Diana vroeg om eens langs te komen. Ik kon mijn ogen niet geloven. Het paard was enorm veranderd. Gespierd en sterk. Samen met Domien, die in onze manege als kind leerde rijden, was het plan om hem klaar te maken voor de verkoop … De rest is historie.
In april 2015 reden ze hun eerste wedstrijden, niveau 4. 1 mei 2016 was de eerste internationale wedstrijd in Hongarije met een mooie derde plaats. In juli 2016 werden ze twee keer tweede in Deauville. Later dat jaar kwamen daar nog twee overwinningen in Le Mans en Roosendaal bij. Dit alles in PSG/ Inter 1, daarna maakten ze de overgang naar de Grand Prix.
Hoogtepunt
Voor mij als fokker waren er veel hoogtepunten, maar de overwinning in de Wereldbeker in Göteborg is toch wel de allerleukste: als eerste Belg en eerste Belgisch paard de WB winnen. De Olympische Spelen van Parijs waren uiteraard ook uniek. En de corona editie van de Olympische Spelen in Tokyo. Of de CDI5* in Doha, ...
Eén zeer belangrijk en uniek moment was voor ons de erkenning en steun die we mochten ontvangen bij de titel” Paard van het Jaar” tijdens het Equigala vorig jaar. Een moment om te koesteren en zeer fier op te zijn.
Geen verkoop
We hebben hem inderdaad nooit verkocht. Hij heeft ons zoveel plezier en unieke momenten gegeven dat wij zeker geen spijt hebben dat hij nooit verkocht is. Ik zou het onmiddellijk opnieuw doen!’
BWP
Intermezzo heeft België als dressuurland, en meer specifiek BWP, op de kaart gezet, wat betekent dat voor jou? ‘Kristine en ik zijn fier op ons fokproduct en vinden het leuk om de Belgische dressuursport en BWP extra in de picture te zetten. Intermezzo zal voor altijd een speciale plaats behouden in de stal, letterlijk en figuurlijk. Nu zal hij kunnen genieten van de rust, maar zal nog wel dagelijks gereden worden, wandelen in het Meeraalwoud en veel op de weide. Hij zal dus uiteraard niet volledig stilvallen, want daar zou hij het niet mee eens zijn! Domiens petekind Amelie zal er nog veel van kunnen leren.’
Tekst: Ulrike Rahn
