Ruben Reddé uit het West-Vlaamse Beernem is fokker in hart en nieren. Hij fokte al verschillende goede paarden en kreeg in 2016 de Young Breeder Award. Hij is voorzitter van het BWP-gewest Pittem-Torhout, actief in het provinciaal bestuur en mede-organisator van de Young Dressage Talents. Ruben is ook steeds aanwezig op onze BWP Hengstenkeuring, is het niet als bezoeker, dan is het als medewerker. Een gesprekje.
Je bent al jarenlang een trouwe bezoeker van de BWP Hengstenkeuring, je bent ook medewerker. Wat maakt dat je er elk jaar opnieuw bij wilt zijn?
Ik beleef de hengstenkeuring het liefst van dichtbij. Zo kan ik me een beter, correcter beeld vormen van de hengsten. Je ziet ze dan op de harde bodem, op de zachte, in het vrijspringen, … De ene dag heb je een bepaald beeld dat de volgende dag kan bevestigd worden of net niet. Je ziet de hengsten meerdere dagen en krijgt zo een totaalbeeld. Als op het einde van de keuring het verdict van de jury valt en je vergelijkt met je eigen gedachten, dan kan dat soms verrassen of net niet. Heel goede hengsten haal je er makkelijk uit, maar de twijfelgevallen, dat kan al eens interessant zijn.
Het jaar erop zie je die hengsten dan in de hengstencompetitie, in de sport, … het stopt niet bij de hengstenkeuring om dat totaalbeeld te vormen.
Waar let jij vooral op bij de jonge hengsten?
Ik kijk eerst naar het fundament. Ik vind het heel belangrijk om te zien hoe een hengst op zijn voeten staat, hoe hij op zijn benen staat.
Daarnaast hecht ik ook belang aan hoe rassig hij is, welke uitstraling hij heeft. Ziet hij eruit als een vaderdier of eerder als sportpaard? Dat zijn zaken waar ik op let.
Haal je uit de Hengstenkeuring ook inspiratie voor je eigen fokkerij?
Ja, zeker. Je krijgt bij bepaalde hengsten automatisch de gedachte ‘die zou ik wel kunnen gebruiken in mijn fokkerij’ of ‘die combinatie zou ik wel kunnen maken’.
Is er een bijzondere herinnering of een hengst van een vorige editie die je altijd is bijgebleven?
Je hebt ‘zware’ verhalen en normale verhalen. Die normale verhalen die onthoud je niet zo goed natuurlijk (lacht). Eentje dat mij wel is bijgebleven, is het verhaal van Eldorado. Hij werd tot kampioen gekroond op de Tweede Fase, maar kende een hele moeilijke Derde Fase waarbij hij niet werd goedgekeurd. Het jaar erna kwam hij terug naar de Derde Fase en werd hij wel goedgekeurd. En dan bloeit hij open en groeit hij uit tot zo’n stempelhengst, zoiets blijft je bij.
Je ziet dan wel eens dat het niet allemaal zo simpel is. Je kan die hengsten niet forceren in hun ontwikkeling, je blijft bezig met levende dieren, waarvan er sommigen een eigen handleiding hebben (lacht). Maar als je gelooft in je hengst, moet je gewoon blijven volhouden.
Dat verhaal van Eldorado heeft er trouwens toe bijgedragen dat de kampioenshengst nu op de Derde fase, na de zadelproeven, wordt gekroond en niet meer op de Tweede fase, na het vrijspringen.
De Hengstenkeuring is ook een ontmoetingsplaats voor fokkers. Hoe belangrijk is dat voor jou, dat sociale gegeven?
Dat vind ik wel belangrijk. Je ziet mensen terug die je niet elke maand ziet. Binnen mijn hobby zijn er mensen die ik maandelijks zie, maar op de hengstenkeuring kan ik ook van gedachten wisselen met mensen die ik minder vaak hoor of zie. We drinken dan samen een koffietje of eten iets. De hengstenkeuring is belangrijk om die contacten te onderhouden. Het is leuk om je passie te delen met mensen met dezelfde interesse.
De Tweede fase is ook net na de feestdagen. Je zit nog in feeststemming, de dagen zijn koud en donker en op de Hengstenkeuring is het altijd gezellig. Het zijn trouwens mijn eerste verlofdagen van het jaar. Als ik die aanvraag op het werk, dan is de eerste vraag altijd of ik ga skiën. Je moet eens aan mensen buiten de paarden proberen uit te leggen dat je niet gaat skiën in januari, maar verlof neemt om naar een hengstenkeuring te gaan (lacht).
Tot slot, waarom zou je andere fokkers aanraden om zeker naar de BWP Hengstenkeuring te komen?
Je ziet de hengsten van dichtbij. Je kan de carrière van die paarden volgen van bij het begin en dat is van onschatbare waarde om een beeld te vormen van een hengst. Je ziet ze de allereerste keer binnenkomen in de piste van de hengstenkeuring en dan is de trein vertrokken, je ziet ze op de hengstencompetitie, internationaal, ze maken naam en faam in het buitenland en dan kan je zeggen: ‘die heb ik gevolgd van bij het prille begin’.
Tekst: Marieke Quinten
Foto’s: Dirk Caremans, Aurélie Lefever
