BWP’er Paco Rabanne en Zoë Niessen wonnen afgelopen weekend brons op het BK U25. Tijd voor een gesprek met de fokker.
Paco Rabanne (v. Charmeur) werd 11 jaar geleden gefokt door de Nederlandse dressuurtrainer, fokker en handelaar Rob Zandvoort. Zijn moeder is de BWP-merrie Sirenga van Pronkenberg (v. Donnerschlag). De moeder van Sirenga is de BWP-merrie Mercedes (v. Matrose), zij was in bezit van Paul Maïs en Edith De Reys van Stoeterij Van de Helle. Edith: ‘Ja ze was van Paul. Stefan van Ingelgem heeft er veel mee gewonnen bij de Jonge Paarden, daarna heeft Paul ze verkocht aan Ronny Livens die er tot Intermediaire mee gereden heeft.’
Rob Zandvoort: ‘Ik had gehoord dat Mercedes de eerste BWP-merrie was die officieel Zware Tour liep voor België en dat haar moeder, Weinschenke (v. Weingau), tot de beste springlijnen van Duitsland behoorde. Via Grand Prix-ruiter David Engelen, nog steeds een goede kennis, hoorde ik dat een nakomeling van Mercedes te koop stond: Sirenga, toen met een veulen aan de voet. We kochten haar samen, maar omdat David haar wat klein vond, nam hij het veulen en ik Sirenga. Uit haar fokte ik zeven veulens. De eerste was Giorgio (v. Lambada van Berkenbroeck), daarna Hermes (v. Dreamcatcher), die later met Charlotte Richmond voor België op CDIJ-niveau liep. Paco Rabanne is de laatste uit deze lijn. Toen hij zadelmak was, kocht Zoë Niessen, die toen bij mij trainde, hem. Trouwens: Paco kan verrassend goed springen, we namen hem een paar keer mee op concours, waar hij meteen de aandacht trok van springruiters; er waren direct geïnteresseerde kopers.
Sirenga was een lieve merrie met veel bloed en dat gaf ze door. Haar nakomelingen zijn fijn te rijden. Ze vormen maar een deel van mijn fokkerij, ik heb nog meer fokmerries, heel wat van mijn paarden lopen internationaal. Ik probeer ze te volgen, maar dat wordt steeds moeilijker, zeker Nationaal.
Tot nu toe heb ik ieder jaar een groter aantal veulens gefokt; dit jaar zijn het er zes. Maar ik heb besloten om dit jaar maar twee merries te laten dekken, want ik weet niet wat er gaat gebeuren met de paarden. De markt is onzeker en de kosten liggen hoger dan de opbrengsten, dan klopt het plaatje niet meer.
Waarom ik als Nederlander 20 jaar geleden BWP registreerde? Ik woon al 30 jaar in België. Mijn jonge paarden staan in Pelt en Zemst, ik heb 15 boxen bij Via Nova in Bree voor verkooppaarden en mijn vrouw en ik hebben een dressuurstal net over de grens bij Kinrooi.
Ik schreef mijn paarden in bij BWP omdat ik me kan vinden in hun visie: geen commerce voorop, maar tijd voor ontwikkeling. Een klein stamboek dat met weinig kwantiteit veel kwaliteit fokt, het succes van de springpaarden bewijst dat. Daarom BWP.
Al ben ik er tussendoor wel even uitgestapt, maar ondertussen registreer ik opnieuw veulens bij BWP, want er is veel veranderd voor dressuurfokkers. Ik was ook nauw betrokken bij het keuringsklaar maken van de pas BWP- goedgekeurde hengst Suavecito SVB van Steve Van Bambost en ik mag hem verder trainen. Hij komt uit een sterke sportlijn tot in de vierde generatie. Dat past perfect bij mijn visie: bewerkbare, veelzijdige paarden fokken, zelf opleiden en zelf uitbrengen. Suavecito is daar een mooi voorbeeld van: hij werkt graag en loopt thuis én op wedstrijd gewoon tussen de merries.’
Tekst: Ulrike Rahn
