In onze reeks over verdienstelijke fokkers richten we deze keer de schijnwerpers op Jonathan Zaudig, in zijn vrije tijd springpaardenfokker, lid van de raad van bestuur van BWP, springlesgever, ruiter en golfspeler. Hij woont in het dorp Paradis, een paradijs om paarden te fokken en ermee te rijden in de nabijgelegen bossen. Jonathan beschikt er over 15 stallen, een binnen- en buitenpiste en 42 hectaren weilanden. Samen met zijn vader Michel is hij de drijvende kracht achter “Elevage d’Elifine”.
Jonathan Zaudig (°1975) is gehuwd met Sophie en vader van Joséphine en Eliott. Het samenvoegen van een deel van de voornamen van zijn kinderen resulteerde in de stalnaam ‘d’Elifine’. Beroepshalve is Jonathan aannemer in schilderwerken. Een groot deel van zijn vrije tijd besteedt hij aan paarden. “Ik ben lid van BWP Wallonië en zetel sedert dit jaar in de raad van bestuur van BWP. De bestuursfunctie vergt veel tijd en werk, maar is interessant. Op onze agenda staan meerdere zaken die we willen verbeteren.”
“Ik moet eerlijk toegeven dat ik in mijn beginperiode als fokker mijn veulens in een ander stamboek liet registreren, vooral omwille van het gemak van identificatie. Sedert enkele jaren zijn er geen verschillen meer op dat vlak. Bijkomend doet BWP in vergelijking met andere stamboeken meer voor haar fokkers. Ik denk bijvoorbeeld aan (oefen)wedstrijden vrijspringen die door BWP-gewesten in heel België worden georganiseerd. BWP-veulenkampioenschappen en merrieprijskampen zijn ook interessant. Dit alles heeft ertoe bijgedragen dat ik vier jaar geleden voluit de kaart van BWP heb getrokken. Christian Liégeois en Tony Roex hebben mij warm gemaakt om mij kandidaat te stellen voor de verkiezingen van de raad van bestuur. Van het een kwam het ander.”
“Als lid van BWP Wallonië help ik mee aan het organiseren van evenementen. Naast het vrijspringen hebben we dit jaar ook een prijskamp in Ronquières ingericht. Bestuurslid Nancy Mestdagh heeft dat zeer goed gedaan. Het was onze eerste editie. We telden 65 deelnemende paarden. De fokkers waren heel tevreden en dat is voor ons het belangrijkste.”
Hoe kwam u terecht in de paardenwereld?
“Na de scheiding van mijn ouders, ben ik verder opgegroeid bij mijn vader. Tijdens de zomervakantie moest hij werken en liet hij mij deelnemen aan kampen. Mijn eerste kamp, een tennisstage, was geen succes. Het volgende kamp was beter: paardrijden. Ik trad hiermee in de sporen van mijn vader.” Michel: “Mijn zoon was heel tevreden toen hij startte met paardrijden. Hij was tien jaar en deed het graag. Twee maanden later kocht ik een paard voor hem. Als vader had ik het beste voor met mijn kind. Ik had liever dat hij tijdens de vakanties in een manege vertoefde dan dat hij zou rondhangen op straat.”
